issooh in USA, een zomer cursus

Het is nu 28 juni, de dag dat Nederland Slowakije klop moet geven. Net als 4 jaar geleden zit ik Amerika voor het meegeven van een cursus gezinnen etc. aan toekomstige schoolpsychologen. Uiteraard uitgenodigd door de ongelooflijke gastvrije Audry en John. Aaangekomen zaterdagmorgen, in de hitte van Ohio, (ong. 40C), direct naar hun boot in het Eriemeer, en uiteraard op zoek naar een tv voor de wk-matches. Gevonden, een donkerbruin en geaircoot café aan de haven. Geen vader Abraham. Nu aan de vooravond van de eerste dag cursus. Dit is even een begin, de accu raakt op van deze laptop, nieuwe verloopstekker kopen, opladen en verder verslag van deze 14-daagse odysee.
Nu, vrijdag, de eerste week achter de rug van de cursus. Het waren er maar drie dagen. Dinsdag met Audry naar haar nieuwe werkplek geweest, 300 mijlen van huis. Geslapen in Holiday Inn, de volgende ochtend de studiedag meegemaakt inzake kinderen in het autistisch spectrum. Het grootste deel was net als de europese studiedagen te veel luistergenot en lang achter elkaar. Audry presenteerde als een ware verkoopmanager haar programma. Klonk zeer enthousiast en doordacht. De collega's zijn al even enthousiast, klaar om Youngstown Universty omhoog te stoten in de vaart der volkeren. Grote ambities.
De afstand werd op de heenweg als fors ervaren, de terugweg was een fluitje, bevrijd van een zware last.
s'Avonds voorbereid voor de volgende kursusdag, de eerste ging uiteraard over kennismaken en de 8 dialectics in een gezonde familie (Carl Whitaker). Daar kwamen we dag 1 niet mee klaar, de studenten kregen de opdracht mee tot het maken van een genogram als inhoud voor de volgende kursusdag. Dat hadden ze goed gedaan, sommigen zeer netjes op een groot vel, anderen miniscuul op een A-4tje. Die dag zeer intensief en goed doorheen gekomen. Vandaag verder met die dialectics, en daarna een rollenspel over invoegen. Het zijn toekomstige schoolpsychologen, geen gezinstherapeuten. Dat vergt wel wat aanpassing in de benadring, maar met Audry gaat dat wonderwel. Nu 4 dagen vrij, maandag is een nationale feestdag hier. Morgen dus Brazilie-Nederland, we wonnen van Slovenie, nu komt het er op aan. De oranjegekte in Nederland zal wel uit zijn voegen barsten. Daar is hier uiteraard niets van te merken. Maar er is internet, ik hoef niet helemaal verstoken te blijven van de koorts. Voorspelling: 0-1 in blessuretijd.
Verder valt het deze eerste dagen op houveel groter alles hier is. Als je een kleintje koffie vraagt krijg je een liter koffie. Dat is exemplarisch voor alles. Aan de consumptiegewoontes van de mensen is niet te merken dat het land in crisis is. Alles gaat gewoon door. Verder is het weer tot normale temperaturen (ong. 25C) teruggegaan, erg prettig.
Liberation vakantie van 4 dagen voorbij. Het was snoeiheet geworden, ong. 35C. Het is nu maandag even voor middernacht. De dagen voor een groot gedeelte op de highway doorgebracht in auto's met airco. Naar de boot, naar huis, naar een zoon elders in Ohio, weer terug. En het is allemaal niet naast de deur. Ik kan er maar niet aan wennen met mijn nederlandse maten in mijn lijf. Verder is iedereen uiteraard buitengewoon aardig, en overal is er veel) eten. Morgen dus eindelijk weer cursus. Weer even in het gareel alvorens het voetbalgeweld met Oranje weer losbarst. Urugay, het moet toch kunnen. Een droomfinale tegen Duitsland zou wel een geweldige apotheose van dit WK zijn. Welterusten voor nu.